کریسمس و کادو کریسمس

نویسنده مدیر 1395/05/22 0 نظر

کریسمس و کادو کریسمس

 

   کریسمَس یا نوئل جشنی است در آیین مسیحیت که به منظور گرامی‌داشت زادروز مسیح جشن گرفته می شود. تعداد زیادی از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان مذهب پروتستان، کریسمس را در روز ۲۵ دسامبر جشن گرفته و بسیاری آنرا در شامگاه ۲۴ دسامبر نیز جشن می گیرند. عضو های اکثر کلیسا های ارتودوکس در سراسر دنیا نیز روز بیست و پنجم دسامبر را به عنوان زادروز مسیح جشن می‌گیرند. بعضی از مسیحیان ارتودوکس در روسیه، اوکراین، سرزمین مقدس (ناحیه تاریخی فلسطین) و دیگر مکانها، به سبب فرمانبرداری از گاهشماری یولیانی، جشن کریسمس را در روز ۷ ژانویه استوار می‌دارند. اعضای کلیسای ارامنه بر پایه سنت منحصر به فردی، روز زادروز و در ضمن روز شست و شو تعمید مسیح را مقارن در روز ششم ژانویه جشن می‌گیرند و به یکدیگر کادو کریسمس می دهند. کادو کریسمس شبیه به کادو تولد است.

   ایام دوازده روزه کریسمس با سالروز زادروز مسیح در ۲۵ دسامبر آغاز گشته و لغایت جشن خاج‌شویان در روز ۶ ژانویه پیوستگی می‌یابد. هرچند مهم‌ترین عید مذهبی در گاهشمار مسیحی، روز عید پاک (به عنوان روز مصلوب شدن و آخرت عیسی) است، بسیاری به‌خصوص در کشورهای ایالات متحده و کانادا، کریسمس را مهم‌ترین رویداد سالانه مسیحی می شناسند. درحالیکه که این روز، یک عید مذهبی شناخته می‌شود، از آغاز قرن بیستم میلادی به پس به طور گسترده به عنوان یک جشن غیر مذهبی برگزار شده و برای بیشتر مردم، این ایام فرصتی برای دور هم جمع شدن اقوام و رفقا و کادو کریسمس دادن به یکدیگر است. جشن کریسمس با آیین‌های ویژه‌ای به‌طور مثال آراستن یک درخت کاج، برگزار شده و شخصیتی خیالی به نام بابانوئل در آن نقشی مهم دارد. کادو تولدی که در این روز کادو داده می شود بسیار ارزشمند است.

ریشه لغوی

   واژه کریسمس (به انگلیسی: Christmas)، به معنای «مراسم عشای ربانی (مَس) در روز مسیح»[۷] در حدود سنه ۱۰۵۰ میلادی به چهره واژه Christes maesse به معنی «جشن مسیح»، وارد زبان انگلیسی قدیم گردید و محققان معتقدند، گونه کوتاه‌تر آن یعنی Xmas چه بسا برای اولین بار در سده سیزدهم به کار رفته باشد. کلمه قدیمیتر «یول» (Yule) چه بسا از کلمه آلمانی jōl یا انگلوساکسونی geōl که به جشن انقلاب زمستانی اشاره دارد، مشتق شده‌است. واژه‌های متناظر در دیگر زبانها چون، نَویداد (Navidad) در اسپانیایی، ناتاله (Natale) در ایتالیایی و نوئل (Noël) در فرانسوی، تمامی معنای «میلاد» را تداعی می‌کنند و کلمه آلمانی «وایناختِن» (Weihnachten)، به معنی «شب تقدیس‌شده» می‌باشد. کادو کریسمس و کادو تولد هردو میتوانند هیجان انگیز باشد.

 

ریشه تاریخی

   جامعه مسیحیت اولیه، وسط تاریخ واقعی میلاد عیسی مسیح و مراسم مذهبی بزرگداشت این واقعه، فرق می‌نهاد. در دو قرن نخست پیدایش کیش مسیحیت، بازشناسی تاریخ میلاد شهدای مسیحی و به فرمانبرداری از آن، عیسی، با مخالفتهای بسیاری در بین حامیان این آیین مقابل شد. عده بسیاری از اجداد کلیسا، نظرات نیشدار و کنایه‌آمیزی درباره استقرار جشن تولد و کادو تولد افراد در ادیان پاگانیسم (آیینهای رقیب مسیحیت و یا چندخدایی) داشتند و در واقع از دید کلیسا، روزِ جانسپاری قدیسان و شهدا می‌بایست به عنوان روز راستین به گیتی آمدن آنان، محترم داشته می‌شد. منشأ ریزبین گزینش روز ۲۵ آخرین ماه میلادی به عنوان میلاد عیسی مسیح در پرده‌ای از گنگی قرار دارد و تاریخدانان در مورد آنکه پیروان مسیح از چه زمانی آغاز به برپاداشتن جشن میلاد او نمودند و به یکدیگر کادو کریسمس می داده اند، به باور نرسیده‌اند. گرچه در اناجیل چهارگانه در عهد جدید، تولد عیسی با جزئیات شرح داده شده است، اما هیچ تاریخی در آنها ذکر نشده‌است. روز ۲۵ دسامبر، برای اولین بار در سنه ۲۲۱ پس از میلاد، در نوشته‌های سکستوس ژولیوس افریکانوس (اولین تاریخنگار مسیحی) به عنوان روز میلاد مسیح، بازتاب یافته و بعدها به طور فراگیر در دانشمند مسیحیت پذیرفته شده‌است.

   اما اغلب محققان معتقدند که این روز به عنوان تعویض برای جشن «روز زادروز خورشید شکست ناپذیر» یا سول اینویکتوس (dies solis invicti nati) که به اثناء انقلاب زمستانی به عنوان سمبول(لاتین) نوزایی خورشید، به دور افکندن زمستان و ندای زایش مجدد بهار و تابستان، در امپراتوری روم برگزار می‌شد، رایج گردید و به راستی کریسمس و کادو کریسمس، صورت «مسیحی شده» این جشن بود. قبل از اذعان آیین مسیحیت به عنوان دین رسمی روم در قرن چهارم میلادی، رومیان هر ساله در روز ۱۷ دسامبر در جشنی به اسم ساتورنالیا به سیاره کیوان (ساتورن)، ایزد باستانی زراعت، احترام می‌نهادند. این جشن الی هفت روز ادامه میافت و انقلاب زمستانی را که طبق گاهشماری یولیانی باستان حدوداً در ۲۵ دسامبر واقع می‌شد، شامل می‌گردید. اثناء عید ساتورنالیا، رومی‌ها اقدام به برپاداشتن جشن و سرور، به تعویق انداختن سوداگری و منازعات، هدیه و کادو تولد دادن به همدیگر و آزادکردن موقتی برده‌ها می‌نمودند.

   همچنین کیش رازوَرزی میترائیسم، بر اساس پرستش ایزد باستان ایران زمین، میترا، در سرزمینهای تحت استان روم باستان اشاعه زیادی یافته بود و بسیاری از رومیان، اتفاق بلندتر شدن ایام به تعقیب انقلاب زمستانی را با شرکت کردن در مراسمی به منظور بزرگداشت میلاد میترا، در ۲۵ دسامبر جشن می‌گرفتندو به یکدیگر کادو کریسمس می دادند. این جشنها و سایر مناسک لغایت نخست ژانویه پیوستگی میافت که رومیان این روز را اولین روز ماه و سنه جدید می‌ پندارند. کلیسای کاتولیک روم روز ۲۵ آخرین ماه میلادی را به عنوان میلاد مسیح برگزید لغایت به مراسم پاگانی مرسوم آن سررسید معنا و مفهوم مسیحی بخشد. برای نمونه، کلیسا جشن میلاد میترا خدای نور و روشنایی را با جشن گرامیدن میلاد عیسی که عهد جدید او را نور و صراحت دانشمند می‌نامد، جایگزین نمود. کلیسای کاتولیک با این امید که پیروان مذهب میترا را به آیین مسیحیت وارد کند، به آنها پروانه داد لغایت به عنوان ارج زادروز مسیح به برگزاری جشن و سرور خود در تاریخ معین شده اسبق پیوستگی دهند. اما برای کادو تولد ارزش بالایی قائل بودند.

 

بابانوئل

   کارکتری که امروزه به شکل کهنسالی مهربان و با وزن بالا است و با پوشاک سرخ رنگ و ریشی سفید و بلند، هنگام کریسمس در میان برگزارکنندگان این جشن ظاهر می‌گردد و کادو کریسمس و کادو تولد پخش می کند، به چندین اسم شناخته می‌شود که بابانوئل (Papa noel)، سانتا کلوز (Santa claus) و سنت نیکولا (Saint Nicola) از نامی ترین این اسامی‌اند.

تاریخچه بابا نوئل

   در سده چهارم میلادی، یکی از اسقف‌های آسیای صغیر (ترکیه امروز) به خاطر رفتار مهربانانه اش با کودکان و کادو کریسمس و کادو تولد دادن به آن ها شهرت یافت. این شخص که در آینده به سنت نیکولاس (نیکولاس قدیس) شهرت یافت، در نقاشی‌های قرون وسطی و عصر رنسانس به شکل مردی بلند بالا با چهره‌ای جدی و نجیبانه نشانه داده شده‌است و تا نزدیک قرن شانزدهم، جشن ویژه او در روز ششم دسامبر در سراسر اروپا برگزار می‌شد، ولی متعلق به پس، این جشن، فقط به پروتستان‌های هلند محدود شد. مهاجت کنندگان هلندی که به آمریکای شمالی کوچ کردند، این رسم را با خود به آن کشور بردند و در آنجا بود که اسم او به سانتا کلوز (به انگلیسی: Santa Claus) تغییر یافت.

 

آیین‌های کریسمس

   برگزاری کریسمس در کشورهای گوناگون مسیحی بنا به سنت و رسم و رسوم آنان، تفاوت‌هایی نیز با هم دارند. اما عناصر یکپارچگی این مراسم این است که: مسیحیان برای جشن دریافت میلاد عیسی مسیح به کلیساها می‌روند، در خانه یک درخت کاج را تزیین و چراغانی می‌کنندبه یکدیگر کادو کریسمس می دهند و در خیابان‌ها و کوچه‌ها دسته‌دسته سرودهای پرستشی و شکرگزاری اجرا می‌نمایند.

   همچنین در روزها کریسمس حراجیهایی استوار می‌شود و در روز باکسینگ در ۲۶ دسامبر، کارمندها از کارفرمای خویش کادو کریسمس می‌گیرند.

درخت سرو

   امروزه در تمام جهان درخت سرو نماد مهم کریسمس است. اما درخت سرو در آئینهای پاگان و دانش قدیم ایران نیز زیاد مهم بوده و درخت جاودانگی تلقی می‌شده است هنوز در بسیاری از نقاط ایران به درخت سرو با نگاه تقدس نگریسته می‌شود.

 

کریسمس در هند

   اگر چه کریسمس جشنواره‌ای در سالنامه مسیحی است، اما در هند به عنوان یک سرگرمی و تفنن دارای اهمیت ویژه‌ای است. در هند این جشنواره حائز معنی خاصی برای وحدت هند در عین تنوع و گوناگونی است که در سراسر جهان شناخته شده‌است؛ و به انگیزه نفوذ اروپا در این کشور برای مدت طولانی، آیین در تمامی سرزمین پخش گسترش داده شده‌ است. مهیجترین جشن کریسمس در هند را می‌توان در حالت سرور و نشاط در شهر بندری گوا دید. شمار زیادی از گردشگران درونی و بین‌المللی به سواحل گوا می‌آیند ودر درازا جشنواره کریسمس به تماشای گوا در بهترین حالت فرهنگی خود می‌پردازند. وانگهی می‌توان در بهترین موسیقی و رقص گوا در جشن میهمانی کریسمس قرار گرفت و به هم نوع ها کادو کریسمس داد. کاتولیک‌ها در شهر گوا در برنامه‌ای سنتی و محلی به اسم میسسا و گالو یا «کلاغ خروس» شرکت می‌کنند که ساعات اولیه بامداد سپریدن می‌شود. کارناوال، پیش از روزه، مهم‌ترین رویداد در گوا است که شبیه به «ماردی گراس» در نیواورلئان است. در بعضی از شهر ها کادو تولد هر فرد را در این جشن به وی تقدیم می کنند.

رزشایر

   رزشایر مفتخر است تا با پیشنهاد های ویژه در ایام زیبای جشن کریسمس اوقات و خاطرات زیبایی برای هموطنان عزیزانمان به ارمقان آورد. در هر ساعت از شبانه روز می توانید از این فروشگاه ثبت سفارش کنید و خاطره ساز شوید.